• Wedstrijdverslag: DSE MD1 – SC Welberg MD1

    De laatste poulewedstrijd voor deze bekerronde betekende dat iedereen vroeg uit de veren moest. Om kwart voor 8 was het vertrek gepland omdat we om 9 uur aan de bak moesten. Letterlijk en figuurlijk, Want hoewel de uitslag anders doet vermoeden was het deze dag geen walk-over. DSE had ook alles gewonnen en staan ook in hun poule bovenaan in de competitie. Jinx was er weer bij gelukkig. Maar 2 weken uit de roulatie betekende wel dat ze op de bank begon deze dag. Kayleigh was op vakantie en al na 5 minuten moest Romée het veld ruimen met een achillespeesblessure, dus het zat niet echt mee wat dat betreft. Bij DSE liepen een aantal snelle meiden die ook nog eens goed konden voetballen en daar had de defensie de hele wedstrijd de handjes aan vol. Al na 4 minuten keken we tegen een 1-0 achterstand aan. Daarnaast veel verkeerde passes, rommelig en achterin kwamen de gewoon snelheid tekort. Het was een opsteker toen Jinx, die voor Romée was ingevallen, in de 20e minuut haar waarde bewees. Ze kwam precies op tijd achter haar tegenstander vandaan en vertrok op volle snelheid richting doel. Ze rondde deze kans koelbloedig af. 1-1. 10 minuten daarvoor had ze een zelfde soort kans, maar die schoot ze tegen de keeper aan en weer even later verscheen ze weer alleen voor het doel maar ook deze kans liet ze liggen.

    Gelukkig putten de meiden moed uit deze gelijkmaker en toen Nina in de 25e minuut een afstandsschot op het doel afvuurde en de keepster de bal wat knullig tussen haar benen door het doel in liet rollen stonden we plotseling met 1-2 voor. Maar een kwartier later was het alweer gelijk Sommigen waren gewoon te lief in de duels, stonden te ver van hun tegenstander en vooral; we stonden te veel stil als een ander de bal had. Dat gaat op dit niveau niet meer. Het is elke week vanaf de 1e minuut scherp de duels ingaan, kort dekken en als je op snelheid wordt uitgespeeld je lichaam ertussen zetten. Lynn gaf wat dat betreft het goeie voorbeeld. Eén van de kleinsten op het veld maar ze kleunde er elk duel vol in en dan ga je wel het respect van je tegenstander verdienen, ook al is die 2 koppen groter. 5 minuten na rust werd een voorzet van Nada door Nina mooi terug gelegd op Zoë die van de 16 mtr.lijn hard in de verre hoek de 1-3 binnen schoot. Hierna kwamen we goed weg toen tot 2x toe een hard schot van rechts aan de verkeerde kant van de paal belandde en eenzelfde schot door de goed uitgekomen Anna nog net tot corner kon worden verwerkt. In de 20e minuut haalde de (samen met Nada overigens; “vrouw van de wedstrijd” Nina, maar weer eens uit in de korte hoek en de 2-4 was een feit. Hierna kreeg DSE nog enkele goede kansen maar weer een schot net voorlangs en een bal op doel die de rechtsbuiten beter terug had kunnen leggen, voorkwamen nog meer tegengoals. Voetballend gezien een terechte overwinning, maar qua kansen had het ook gewoon 6-6 kunnen worden. Neemt niet weg dat we blij waren met de overwinning en daarnaast hebben ervaren dat we ook tegen een goeie tegenstander kunnen scoren. Het puzzeltje ligt achterin en dat is geen verwijt. Iedereen doet zijn best, vrijwel elke training is iedereen er, dus aan de inzet ligt het niet. Maar wel 100% geconcentreerd aan een wedstrijd beginnen, soms net iets slimmer zijn… maar ach. Ze zijn nog jong en het moet ook plezierig blijven. Dus meiden: we zijn hartstikke tevreden en trots op wat jullie tot nu toe hebt laten zien met z’n allen.